หนึ่งวันหลังจากได้เห็นข่าวการเรียกทูตกลับประเทศ ผมยกโทรศัพท์บอกเพื่อนอย่างไม่ลังเลอีกต่อไปว่า ดูท่าต้องยกเลิกแผนการเดินทางไปเยือนนครวัด-นครธมในเดือนธันวาคมนี้จริงๆ เสียแล้ว...นับเป็นเรื่องน่าเสียดายเพราะนี่คือโอกาสให้ผมได้ย้อนกลับเยือนบรรดาปราสาทหินอันน่าประทับใจอีกครั้ง หลังจากห่างหายมาร่วมแปดปี...นครวัดและปราสาทอื่นๆ คงเปลี่ยนแปลงไปมากพร้อมกับปริมาณนักท่องเที่ยวที่ไหล่บ่าเข้ามา เสียมเรียบคงเติบโตผิดหูผิดตาไปเยอะ ปราสาทหลายแห่งที่เคยอยู่ไกลเกินที่นักท่องเที่ยวจะเข้าถึงกลับถูกซ่อมแซมและเปิดให้เข้าชมได้ง่ายๆ เสียดายโอกาสที่จะได้ตะกายอนุสาวรีย์แห่งอดีตกาลที่น่าประทับใจที่สุดในเอเชียอาคเนย์อีกครั้ง อันที่จริง ทริปนี้มีต้นเหตุมาจากแรงคะยั้นคะยอแกมบังคับของเพื่อนเก่าสองสามคน ที่ตื้อให้จัดทริปไปดูปราสาทหินในเขมรมาร่วมสองปีเศษ แทบทุกครั้งที่ได้เจอหรือได้คุยกันทางโทรศัพท์ ผมเป็นอันต้องตอบคำถามเรื่องทริปนครวัดตลอด แต่พอได้ฤกษ์เตรียมสนองคำขอและวางแผนการเดินทางไปหลายอย่างแล้ว เหตุการณ์ความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านก็กลับเลวร้ายลงอย่างคาดไม่ถึง ผมไม่อยากร่วมถกเถียงเรื่องความสมเหตุสมผลของการสั่งถอนทูตกลับประเทศนะคับ แต่ในฐานะศิษย์เก่าสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การส่งสัญญาณด้วยวิธีการตามขั้นตอนทางการทูตในเชิงรุกบ้างก็เป็นเครื่องมือที่สามารถหยิบเอามาใช้ได้เป็นธรรมดา ตอนนี้ผมหวังแค่ว่าอะไรๆ คงไม่เลวร้ายไปมากกว่านี้ ยังไงเสียผมก็มีเพื่อนชาวเขมรดีๆ ที่คบหากันมานานหลายคน ไม่อยากให้ความบาดหมางในประเด็นการเมืองมาสร้างรอยร้าวที่อยากจะประสานระหว่างผู้คนบนสองฝากของเส้นเขตแดนอีกแล้วคับ